Category: Ζώδια και Μυθολογία

Η μυθολογία των Ιχθύων

Δύο μύθοι αναφέρονται στο (τελευταίο κατά σειρά) ζώδιο των Ιχθύων. Ο πρώτος λέει ότι υπήρχε μια κόρη, η Derceto, από φτωχική οικογένεια, είχε κάνει λοιπόν, κατ’εκείνη, το σφάλμα να μείνει μόνο με έναν άντρα όπου και έμεινε έγκυος μαζί του. Τίποτα, το αφύσικο δεν παρουσίαζε η κατάσταση της: ήταν η λογική κατάληξη της φύσης και σίγουρα και των πράξεων της. Ωστόσο, δεν τολμούσε να παρουσιαστεί στους γονείς της. Αποφάσισε λοιπόν, να πέσει στη θάλασσα. Την είδε όμως ο Ποσειδώνας και σκεφτόμενος ότι θα χαθεί  αν την αφήσει αβοήθητη, μεταμόρφωσε το κάτω μέρος του σώματος της σε ουρά ψαριού. Η ερμηνεία του μύθου είναι ότι η Derceto δεν ήθελε να είναι ούτε άνθρωπος, ούτε και ψάρι, δεν είχε δηλαδή μια ξεκάθαρη επιθυμία για την ύπαρξη της.( συνήθης κατάσταση στο ζώδιο αυτό.)

Κατά μια άλλη εκδοχή, η Derceto πήρε μαζί της στη θάλασσα και τον γιο της, τον Ιχθύ. Επέβαλλε δηλαδή, αν θέλουμε να ερμηνεύσουμε την παράδοση, έναν κόσμο στον γιο της που δεν τον είχε επιλέξει ο ίδιος, και δε θα τον επέλεγε ποτέ, αν του δινόταν η ευκαιρία να διαλέξει. Επίσης έχει ακουστεί και μια ακόμα εκδοχή, όπου η Derceto έκανε μια κόρη που πήρε το όνομα Σεμίραμις. Εμπιστεύτηκε την ανατροφή της σε περιστέρια και όταν μεγάλωσε  έγινε κι αυτή περιστερά. (έτσι ονομάζεται ένας αστερισμός του δυτικού ημισφαιρίου.)

Η μυθολογία των Ιχθύων

Η μυθολογία των Ιχθύων

 

Ο δεύτερος μύθος αναφέρεται στον Τυφώνα . Ο Τυφώνας και η σύζυγος του, η Έχιδνα, γέννησαν πολλά τέρατα της αρχαιοελληνικής μυθολογίας : τον Κέρβερο, την Σφίγγα, την Χίμαιρα, την Λερναία Ύδρα, το λιοντάρι της Νεμέας. Ο Τυφώνας είχε μεγάλο μίσος για την Αφροδίτη και τον γιο της, τον Έρωτα. Αυτή πάλι για να γλιτώσει από το Κακό, ενσάρκωση του ανέμου και της ξηρασίας, αποφάσισε να πάρει τον γιο της, να βουτήξουν στη θάλασσα και να περάσουν πέρα από τον Ευφράτη, όπου πια δεν θα μπορούσε να τους φτάσει αυτός που τους καταδίωκε. Το ταξίδι τους, βέβαια, θα ήταν πολύ μακρύ. Ο Ποσειδώνας τους έστειλε δύο δελφίνια για να τους βοηθήσει. Έτσι, λοιπόν εκείνα με τη σειρά τους, τους πήραν στη ράχη τους και τους πήγαν στο μέρος που ήθελαν. Η θεά χάρισε σε αντάλλαγμα στα δελφίνια την αθανασία και τα τοποθέτησε στον ουρανό, όπου και σχημάτισαν έναν αστερισμό.

Advertisements

Η μυθολογία του Υδροχόου

Σ’όλες σχεδόν τις μυθολογίες η αρχή του κόσμου χάνεται στα βάθη κάποιας μάζας νερού. Τα στοιχεία, που είναι απαραίτητα για τη σύνθεση της ζωής,υπάρχουν αρχικά διάσπαρτα, αλλά σε επαρκείς ποσότητες, μέσα σ’αυτήν τη μάζα , όπου και συντελούνται κάποιες διεργασίες που οδηγούν τελικά, στον σχηματισμό του κόσμου, όπως τον ξέρουμε σήμερα. Το ζώδιο του Υδροχόου αναφέρεται και στη δημιουργία  του κόσμου μέσα από το πρωτογενές υδάτινο χάος. Στην αρχαία ελληνική μυθολογία, ο Υδροχόος αντιστοιχείται με τον ωραίο Γανυμήδη, βοσκό κατά μια Continue reading

Η μυθολογία του Αιγόκερου

Αιγόκερως

Όλες οι παραδόσεις γύρω από τον Αιγόκερω συγκλίνουν στη διπλή φύση του, την διπλή σημασία του ζωδίου. Ο διπλός αυτός χαρακτήρας ενσαρκώνεται από τον θεό Πάνα. Η αρχαιοελληνική μυθολογία, σχετικά με τον θεό Πάνα αναφέρει και εξηγεί : Κάποτε ο Πάν βρισκόταν στην όχθη ενός ποταμού. Εκεί τον κατατρόμαξε ο Τυφώνας, φανατικός εχθρός των θεών. Ο τελευταίος αυτός εξέφραζε τη νύχτα απέναντι στο φως, το σκοτάι απέναντι στην ημέρα, τα κακά ένστικτα του κάθε όντος, και την αντίθεση του κακού στο καλό. Όταν είδε τον Τυφώνα, ο Παν βούτηξε στο ποτάμι μέχρι τη μέση και προσπάθησε να κάνει μη αναγνωρίσιμο το κάτω μέρος του σώματος του : υπονοείται εδώ ότι ο προσωπικός μας δαίμονας είναι το αντεστραμμένο εγώ μας, άρα συμβολικά, το κατώτερο ήμισυ μας. Βρισκόμαστε, γενικά, μπροστά σε μια ακόμη θεότητα δισυπόστατη, σαν τον Ιανό (που είχε δυο πρόσωπα, ένα που κοίταζε προς το παρελθόν και ένα που κοίταζε προς το μέλλον), ο οποίος γιορταζόταν τον Ιανουάριο, στο ζώδιο δηλαδή του Αιγόκερω.

Η μυθολογία του Αιγόκερου

Η μυθολογία του Αιγόκερου

 

Υπάρχει μια ακόμα παράδοση για τον Αιγόκερω. Πρόκειται για τη μυθική αίγα Αμάλθεια, αυτήν που ανέθρεψε τον Δία σ΄’ενα σπήλαιο, στην Ίδη, όπου τον είχε κρύψει η μητέρα του, η Ρέα για να τον σώσει από τον πατέρα του, τον Κρόνο. Όταν έγινε έφηβος ο Ζεύς ερωτεύτηκε την Αμάλθεια και από τη συνεύρεση τους γεννήθηκε ένας γιός, που βοήθησε αργότερα τον πατέρα του στην μάχη του κατά του Κρόνου και των Τιτάνων.

 

Η μυθολογία του Τοξότη

Τοξότης

Οι αρχαίοι επέλεξαν την εικόνα ενός Κένταυρου – Τοξότη σαν παράσταση του ζωδίου. Θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιήσει στη θέση του μια καθαρά ανθρωπόμορφη παράσταση. Τι ήταν αυτό που τους οδήγησε όμως σε μια τέτοια επιλογή; Πρόκειται καταρχήν για μια εικόνα με διπλή σημαία. Οι τέσσερις οπλές του αλόγου πατούν σταθερά στη γη, απ΄όπου και αντλούν τη δύναμη τους. Ο άνθρωπος ποτέ δεν αποχωρίστηκε πλήρως από την ζωτικότητα του, μια ακόμα φυσική τους δύναμη. Αν αφεθεί σε καθαρά διανοητικές κατευθύνσεις, αν απομακρυνθεί πάρα πολύ Continue reading

Η μυθολογία του Σκορπιού

Σκορπιός

Στην αρχαιοελληνική μυθολογία, το ζώδιο του Σκορπιού σχετίζεται με τον μύθο του Ωρίωνος. Κάποια μέρα ο Ζεύς, ο Ερμής και ο Ποσειδώνας κατέβηκαν στους θνητούς και ζήτηανα φιλοξενία από έναν πολύ φτώχο χωρικό, που η μοναδική του περιουσία ήταν ένα βόδι, που λεγόταν Υριεύς. Είχε χάσει τη γυναίκα του, αλλά θέλησε να της μείνει πιστός και μετά θάνατον και έτσι δεν ξαναπαντρεύτηκε. Όταν αναγνώρισε τους υψηλούςπροσκεκλημένους του, θέλησε να τους φιλέψει ό,τι καλύτερο είχε. Θυσίασε, λοιπό, το βόδι του και τους προσέφερε το κρέας του. Οι θεοί Continue reading

Η μυθολογία του Ζύγου

Ζυγός

Ο Δίας, αν και ανιψιός της, πλάνεψε τη νεαρή γυναίκα του Κινύρα, την Μύρρα. Η τελευταία πρέπει να εγκαταλείψει την οικογενειακή της εστία. Περιμένει ωστόσο παιδί. Κόντευε πια να φτάσει στην Αραβία, όταν την λυπήθηκαν οι θεοί του Ολύμπου για να την γλιτώσουν από την καταδίκη της, την μεταμόρφωσαν σε συστάδα βαλδαμοδέντρων, το φυτό από το οποίο παίρνουμε το εξαίσιο αυτό άρωμα, το μύρο. Όταν έφτασε η ώρα της γέννας μισάνοιξαν οι θάμνοι και πρόβαλλε το παιδί. Το πήραν αμέσως οι Νύμφες, οι χαριτωμένοι κάτοικοι των δασών, οι οποίες και Continue reading

Η μυθολογία του Παρθένου

Παρθένος

Μια από τις θεές του δωδεκάθεου των αρχαίων Ελλήνων ήταν η Δήμητρα, θεά της γης, της γεωργίας, των καρπών της. Σχετική με την Δήμητρα είναι ακριβώς η μυθολογική καταγωγή της ερμηνείας των χαρακτηριστικών του ζωδίου αυτού. Όταν μοιράστηκαν, λοιπόν, μεταξύ τους οι τρεις γιοι του Κρόνου την κληρονομιά του πατέρα τους, ο Ποσειδώνας πήρε τις θάλασσες και ο Άδης (ή και Πλούτωνας) τον υπόγειο κόσμο των νεκρών. Κάποτε ο Άδης αποφάσισε να βρει σύζυγο. Ανέβηκε, λοιπόν, στον επάνω κόσμο μ΄ένα άρμα που το έσερναν τέσσερα άλογα και μια Continue reading